Leefmechanisme Helma Lieberwerth Quaning 28nov15In de eerste tien jaar van je leven ontwikkel je een manier om om te gaan met dat wat er zich in je leven afspeelt. Een overlevingsmechanisme wordt dat vaak genoemd. Wat doet dit woord met jou? Heb je er een positief gevoel bij? Of heb je er misschien, net als de meeste mensen, negatieve gedachten bij, associaties en gevoelens als zwaar, moeilijk, moeizaam. En wat heeft dat dan voor effect in je leven?

Dat wat je ziet, hoort en ervaart in die eerste tien jaar van je leven, bereid je voor op dat wat je later in je leven te doen hebt, waar jouw unieke bijdrage aan anderen in zit, wat jouw talenten zijn. Gevoed door zowel negatieve als positieve ervaringen. Beide hebben een positieve intentie, ze willen ons iets leren, zodat we in staat zullen zijn te doen wat we te doen hebben.

Als je later in je leven terug kijkt op die eerste tien jaar, en begrijpt waarom nu juist jij die ervaringen hebt opgedaan, dat daar jouw talent zit, dan kun je de rijkdom zien die die ervaringen als lessen hebben opgeleverd. Of in ieder geval, soms met een beetje hulp, je neutraal laten terugkijken op wat er gebeurd is.

Een woord dat een neutraler effect heeft, past dus veel beter bij de manier die je hebt ontwikkeld om daarmee om te gaan. Vandaar dat we in Quaning het woord leefmechanisme gebruiken. In plaats van overleven, overlevingsmechanisme, gaat het om leven, leefmechanisme.

Dat geldt voor de eerste tien jaar, en zeker ook daarna. Dat wat het leven je brengt, zijn signalen waardoor je kunt weten of je je unieke bijdrage aan het leven bent. Of je je talenten volledig benut. Of je doet waarvoor je gebakken bent.

Ervaar je tegenslag, voel je je chagrijnig, boos, verdrietig, check dan eens welk verlangen daaronder ligt, vanuit dat willen doen waarvoor je gebakken bent. In het blog van volgende week vertel ik je meer over hoe je met deze signalen om kunt gaan.

Helma Lieberwerth
28 november 2015