Meten is weten Helma Lieberwerth QuaningHet is op een dag in juni, dit jaar. We hebben een stand op een event voor coaches. Samen met een aantal Quaners vormen we de standbemanning. We zijn er klaar voor. Zoveel mogelijk coaches informeren over Quaning, dat gaan we doen. We hebben de Business Check voor Coaches om kado te geven. De eerste deelnemers zijn binnen. Ik zie haar al aankomen. Een vrouw van ongeveer begin 40. Haar gezicht staat op vriendelijk, en toch ..

Als ze bij onze stand is stap ik op haar af. Na wat algemeenheden uitgewisseld te hebben, vraag ik haar of ik haar ons kado mag aanbieden. Ze glimlacht minzaam en zegt resoluut: “Nee, dankjewel, daar heb ik niets aan.” Ik ben geintrigeerd door de manier waarop ze reageert. Wat zit hier achter. Op de achtergrond rinkelt de bel voor de start van het plenaire programma.

Ze vertelt dat ze verantwoordelijk is voor het opleidingscurriculum van een groot bedrijf. Dat ze zich daarom min of meer verplicht voelt om dit soort events bij te wonen. Om te zien of er eindelijk iets verandert. Coaching levert te weinig op, vindt ze, en het blijft altijd maar vaag of een doel echt bereikt is. Dat stoort haar. Meten is ten slotte weten.

Ik begrijp opeens waarom ze me is opgevallen tussen alle deelnemers. Ik lach naar haar en zeg dat ik nieuws voor haar heb. Ik vertel haar dat we blijkbaar dezelfde mening hebben over begeleiding. Dat dit een belangrijke reden voor mij was om een andere begeleidingsvorm te ontwikkelen. Dat in die methodiek het resultaat wel concreet meetbaar is en hoe dat kan.

Tijdens een Quaning-RGprogram gebruikt een Quaner het algoritme om objectief te meten welke afstand een Quanee nog heeft ten opzichte van zijn doel. Dat is op informatieniveau. Daarnaast wordt, heel praktisch, gecheckt of het te bereiken doel zich al manifesteert in het dagelijks leven. Dat gebeurt door te cheken welke ijkpunten vanaf het begin al ervaren zijn (vertel ik het blog van volgende week meer over).

Ik zie haar mondhoeken opkrullen in een brede lach. “Jij moet op dat podium staan. Dit moeten veel meer mensen weten. Hier was ik naar op zoek.” De bel klinkt nogmaals. We nemen afscheid met de belofte om elkaar later weer te spreken.